มีความรู้สึกต่ออารมณ์......ได้

 พระยะโฮวาเจ้าจึงตรัสสั่งแก่มนุษย์นั้นว่า, “บรรดาผลไม้ทุกอย่างในสวนนี้เจ้ากินได้ทั้งหมดเว้นแต่ต้นไม้ที่ให้รู้ความดีและชั่ว ผลของต้นนั้นเจ้าอย่ากินเป็นอันขาด

ถ้าเจ้าขืนกินในวันใดเจ้าจะตายในวันนั้นเป็นแน่.””

เยเนซิศ 2:16-17 TH1940

เมื่อหญิงนั้นเห็นว่าผลไม้ต้นนั้นน่ากินและงามน่าดูด้วยทั้งเป็นผลไม้ที่พึงปรารถนาให้มีปัญญาขึ้นจึงเก็บผลไม้นั้นมากินเข้าไปแล้วส่งให้สามีกินด้วยกัน ตาของเขาทั้งสองนั้นก็สว่างขึ้นเห็นความเป็นจริงจึงรู้สึกตัวว่าเปลือยกายอยู่แล้วก็เอาใบมะเดื่อมากลัดเป็นเครื่องปกปิดตัวไว้

ปฐมกาล‬ ‭3‬:6-‭7‬ ‭NTV‬‬




ครั้นแล้วตาของคนทั้งสองก็เห็นความเป็นจริง เห็นว่ากายของตัวเองเปลือยอยู่ จึงนำใบมะเดื่อมากลัดโยงเข้าด้วยกันไว้ที่เอวเพื่อปกปิดร่างของตน

‭‭ปฐมกาล‬ ‭3‬:‭7‬ ‭NTV‬‬

https://bible.com/bible/2744/gen.3.7.NTV



‭‭เยเนซิศ‬ ‭3‬:‭6‬-‭7‬ ‭TH1940‬‬

https://bible.com/bible/2046/gen.3.7.TH1940



พระองค์จึงตรัสว่า, “ใครบอกเจ้าเล่า​ ว่าเจ้าเปลือยกายอยู่เจ้ามิกินผลไม้ที่เราห้ามว่าอย่ากินนั้นแล้วดอกหรือ?””

‭‭เยเนซิศ‬ ‭3‬:‭11‬ ‭TH1940‬‬

https://bible.com/bible/2046/gen.3.11.TH1940


หมายเหตุ:ความรู้สึกว่าเป็นทุกข์หรือเป็นสุขเล่า?


สนฺตาเน ยํ ผลํ เอตํ นาญฺสฺส น จ อญฺโต
วีชานํ อภิสํขาโร เอตสฺสถสฺส สาธโก


ผลใด ในความสืบต่อ ผลนี้มิใช่ ของกรรมอื่น และมิใช่แต่กรรมอื่น สภาพปรุงแต่งพืชทั้งหลาย เป็นเครื่องสาธกเนื้อความนี้.
จริงอยู่ ผล เมื่อเกิดขึ้นในความสืบต่ออันเดียวกัน ก็เพราะความที่
เป็นอันเดียวกัน และความต่างกัน จึงสำเร็จเฉพาะได้โดยส่วนเดียวในผลนั้น จึงไม่มีว่า เป็นของกรรมอื่น หรือแต่กรรมอื่น ก็สภาพปรุงแต่งพืชทั้งหลาย
เป็นเครื่องสาธกเนื้อความนี้ 


เพราะเมื่อบุคคลปลูกพืช มะม่วงเป็นต้น ผลพิเศษ
ในกาลอื่นได้ปัจจัยในการสืบต่อแห่งพืชนั้น ๆ เมื่อเกิด ย่อมไม่เกิดแก่พืชอื่น
ย่อมไม่เกิดแต่ปัจจัยเครื่องปรุงแต่งอื่น อนึ่ง พืชเหล่านั้น หรือเครื่องปรุงแต่งนั้น ย่อมไม่ถึงฐานะเป็นผลได้ พึงทราบอุปไมยนี้ ฉันนั้น และพึงทราบเนื้อความนี้ ด้วยวิชชา ศิลปะ และโอสถเป็นต้น ที่ใช้ประกอบในร่างกายเด็กอำนวยผลให้ร่างกายเติบโตเป็นต้นในกาลอื่น. และคำที่กล่าวว่า เมื่อไม่มีผู้เข้าไปเสวยผลนี้ พึงมีแก่แก่ใคร. ในข้อนั้น

วิญญาณ  ซึ่งประกอบด้วยปัจจัย  

คือกรรม (กุศลเจตสิก-อกุศลเจตสิก) นั่นแหละ


มติว่าผู้เสวยสำเร็จ เพราะความเกิดขึ้นแห่งผล 
เหมือนกับสมมติว่า ต้นไม้ย่อมมีผล เพราะการเกิดขึ้นแห่งผล ฉะนั้น.
เหมือนอย่างว่า ต้นไม้ ชาวโลกย่อมเรียกว่า ย่อมออกดอกผลิผล หรือออกผลแล้ว เพราะความเกิดขึ้นแห่งผลของต้นไม้ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของธรรมที่เรียกว่า ต้นไม้นั้นแหละ ฉันใด 
เทวดาหรือมนุษย์ ท่านก็เรียกว่า ผู้เข้าไปเสวย
หรือเรียกว่า ผู้มีสุข ผู้มีทุกข์ เพราะความเกิดขึ้นแห่งผลคือสุขและทุกข์ ที่เรียกว่าผู้เข้าไปเสวยอันเป็นส่วนหนึ่งแห่งขันธ์ทั้งหลาย (นามกับรูป) กล่าวคือเทวดาและมนุษย์ ฉันนั้น เพราะฉะนั้น ในที่นี้ จึงไม่มีเนื้อความอะไรๆ ด้วยบุคคลอื่นที่ชื่อว่า ผู้เข้าไปเสวย ดังนี้.

สนฺตาเน ยํ ผลํ เอตํ นาญฺสฺส น จ อญฺโต
วีชานํ อภิสํขาโร เอตสฺสถสฺส สาธโก

การสั่งสมกรรม(สังขารทั้งหลาย)สภาพปรุงแต่งพืชทั้งหลาย เป็นเครื่องสาธกเนื้อความนี้.








ความคิดเห็น

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

วิญญาณเมื่อทำหน้าที่เป็นพืช

ว่าด้วยขันธ์ 5 อันเป็นทุกข์